"Η Λυγερή μου δεν έφυγε απλώς από τη ζωή άφησε πίσω της μια σιωπή που πονά..."

π.Κωνσταντίνος Κρυπωτος

Σήμερα, η γη έγινε φτωχότερη και ο ουρανός πλουσιότερος. Πριν από λίγη ώρα, ένας άγγελος που περπατούσε ανάμεσά μας άνοιξε τα φτερά του και γύρισε στην αιώνια πατρίδα. Η Λυγερή μου δεν έφυγε απλώς από τη ζωή άφησε πίσω της μια σιωπή που πονά, μια απουσία που βαραίνει, ένα κενό που δεν γεμίζει με λόγια.
Ήταν από εκείνες τις ψυχές που δεν χρειάζονται πολλά για να ξεχωρίσουν. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένας καλός λόγος, μια καρδιά που ήξερε να αγαπά χωρίς όρους και να προσφέρει χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Η παρουσία της ήταν παρηγοριά για τους κουρασμένους, φως για τους θλιμμένους και ελπίδα για όσους λύγιζαν από τις δυσκολίες της ζωής.
Και τώρα που τα μάτια μας βουρκώνουν και η καρδιά μας αρνείται να δεχθεί τον αποχωρισμό, η πίστη έρχεται να ψιθυρίσει εκείνο που η ανθρώπινη λογική αδυνατεί να καταλάβε ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Για όσους αγάπησαν αληθινά, για όσους έζησαν με καθαρή καρδιά και άφησαν πίσω τους ευλογία, ο θάνατος είναι πέρασμα. Είναι το πέρασμα από τον πρόσκαιρο κόσμο στην αγκαλιά του Θεού.
Λυγερή μου, δεν σε αποχαιρετώ. Σου λέω μόνο «εις το επανιδείν». Γιατί η αγάπη δεν πεθαίνει, δεν θάβεται και δεν λησμονιέται. Συνεχίζει να ζει στις αναμνήσεις μας, στις προσευχές μας, στα δάκρυά μας και σε κάθε στιγμή που η καρδιά θα σε αναζητά.
Θα σε θυμάμαι όπως ήσουν με το χαμόγελό σου, με την καλοσύνη σου, με εκείνο το βλέμμα που σκόρπιζε γαλήνη. Θα σε θυμάμαι σαν ένα δώρο του Θεού που μας χαρίστηκε για λίγο και που τώρα Εκείνος, στην άπειρη σοφία Του, κάλεσε κοντά Του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει και ας σε δεχθούν οι άγγελοι που τόσο τους έμοιαζες. Κι εμείς, όσοι σε αγαπήσαμε, θα κρατάμε άσβεστο το καντήλι της μνήμης σου, μέχρι να έρθει η ημέρα που δεν θα υπάρχουν πια δάκρυα, ούτε πόνος, ούτε χωρισμοί, αλλά μόνο η αιώνια συνάντηση «ἐν χώρᾳ ζώντων».
Καλό ταξίδι, Λυγερή μου.
Ο Θεός, που γνωρίζει πόσο αγάπησες και πόσο αγαπήθηκες, ας αναπαύσει την όμορφη ψυχή σου «ἐν σκηναῖς δικαίων καὶ ἐν χώρᾳ φωτεινῇ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός».
Η μνήμη σου θα είναι αιώνια.
Καλή Αντάμωση!!!