Mercosur: κυβερνητική επιλογή της διάλυσης του πρωτογενούς τομέα - Η Αυτοδιοίκηση Έχει Ρόλο Και Λόγο

Mercosur: κυβερνητική επιλογή της διάλυσης του πρωτογενούς τομέα # Η Αυτοδιοίκηση Έχει Ρόλο Και Λόγο

(Αφιερωμένο στην μνήμη της σημερινής αυτοκτονίας του κτηνοτρόφου)

Του Ηλία Παναγιωτακάκου

Μια απόφαση με υπογραφή

Η υπερψήφιση της συμφωνίας Ε.Ε.–Mercosur από την ελληνική κυβέρνηση (παρά την καταψήφιση πολλών χωρών της Ε.Ε) δεν ήταν λάθος. Ήταν συνειδητή πολιτική πράξη. Και ως τέτοια θα κριθεί. Πρόκειται για μια επιλογή που δεν έγινε εν αγνοία των συνεπειών, αλλά με πλήρη επίγνωση του κόστους για τον πρωτογενή τομέα.

Θεσμοθετημένος αθέμιτος ανταγωνισμός

Με τη Mercosur, Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφοι καλούνται να ανταγωνιστούν εισαγόμενα προϊόντα από χώρες με χαμηλότερα εργασιακά, περιβαλλοντικά (παιδική και ανασφάλιστη εργασία) και υγειονομικά πρότυπα (τοξικά φυτοφάρμακα). Αυτό δεν είναι ελεύθερο εμπόριο. Είναι θεσμοθετημένος αθέμιτος ανταγωνισμός που ευνοεί τις μεγάλες παραγωγικές μονάδες εντός και εκτός Ε.Ε. και συνθλίβει τη μικρή και μεσαία ευρωπαϊκή γεωργία.

Η ελληνική ιδιαιτερότητα αγνοείται

Η ελληνική γεωργία δεν είναι βιομηχανία. Είναι οικογενειακή, κατακερματισμένη, δεμένη με τον τόπο και την τοπική κοινωνία και προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας. Η Mercosur δεν λαμβάνει υπόψη αυτή την πραγματικότητα. Τη μετατρέπει σε μειονέκτημα και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εγκατάλειψη καλλιεργειών, της κτηνοτροφίας και κλείσιμο μονάδων.

Προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν

Οι αγροτικοί φορείς, οι συνεταιρισμοί και οι επιστήμονες και πολιτικές δυνάμεις είχαν προειδοποιήσει. Μίλησαν για συμπίεση τιμών, απώλεια εισοδήματος, ερημοποίηση της υπαίθρου. Η κυβέρνηση άκουσε — και προχώρησε, όμως ο Μακρόν άκουσε και καταψήφισε. Η ευθύνη, λοιπόν, δεν είναι αφηρημένη. Είναι συγκεκριμένη και πολιτική που ευνοεί κυρίως την Γερμανική βιομηχανία.

Υποκρισία στον λόγο, αντίφαση στην πράξη

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση μιλά για πράσινη μετάβαση και βιώσιμη ανάπτυξη, υπερψηφίζει μια συμφωνία που αυξάνει τις εισαγωγές προϊόντων με χαμηλό και ανεξέλεγκτο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και αμφισβητούμενα πρότυπα ποιότητας. Η αντίφαση αυτή δεν είναι απλώς πολιτική. Είναι επικίνδυνη. Μην ξεχνάμε το πλήγμα από τις συμφωνίες της Ε.Ε με τρίτες χώρες για τα εσπεριδοειδή και πρόσφατα με την Τυνησία για το ελαιόλαδο.

Η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να σιωπά

Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες γνωρίζουν τι σημαίνει κατάρρευση της τοπικής παραγωγής: ανεργία, πληθυσμιακή συρρίκνωση, δημογραφικό, εγκατάλειψη χωριών. Η Αυτοδιοίκηση ως η εγγύτερη εξουσία στην Κοινωνία των Πολιτών δεν είναι παρατηρητής. Έχει ρόλο και λόγο στη διαμόρφωση πολιτικών που πλήττουν άμεσα τις τοπικές κοινωνίες.

Επισιτιστική ασφάλεια και εθνική ευθύνη

Η αποδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα δεν είναι απλώς οικονομικό ζήτημα. Είναι ζήτημα επισιτιστικής ασφάλειας και παραγωγικής αυτονομίας. Μια χώρα που δεν παράγει, εξαρτάται. Και μια Ευρώπη που εγκαταλείπει τους αγρότες της, αποδυναμώνεται.

Η ιστορία θα καταγράψει τις ευθύνες

Όταν τα χωράφια θα αδειάζουν και οι αγροτικές κοινότητες θα σιωπούν, κανείς δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε. Η Mercosur είναι πολιτική επιλογή. Και όσοι την υπερψήφισαν θα λογοδοτήσουν — αν όχι τώρα, στο εγγύς μέλλον, αλλά σίγουρα στην ιστορία.

Υ.Γ: Η Mercosur (Νότιος Αμερικανικός Κοινός Αγροτικός και Οικονομικός Χώρος) αποτελεί οικονομική και πολιτική ένωση χωρών της Νότιας Αμερικής. Οι χώρα μέλη με πλήρη συμμετοχή είναι:

Βραζιλία – Αργεντινή – Ουρουγουάη - Παραγουάη

Υπάρχουν επίσης χώρες παρατηρητές ή με καθεστώς υποψήφιου μέλους, όπως:

Βολιβία (σε διαδικασία πλήρους ένταξης) και Χιλή, Περού, Εκουαδόρ, Κολομβία (παρατηρητές)

Η Mercosur ιδρύθηκε το 1991 με Συνθήκη του Ασουνσιόν και έχει στόχο την οικονομική ολοκλήρωση, το ελεύθερο εμπόριο και την πολιτική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.