Η ημέρα που δε θα ξεχάσει ποτέ η Σκάλα Λακωνίας

Ηλιας Παναγιωτακακος

Καλό μήνα σε όλους σας...
1η Αυγούστου 2017 ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΕΥΡΩΤΑ– Δεν ξεχνώ
***
Αυτή η ημέρα είναι μέρα θλίψης και οδύνης.
Μια μέρα που δεν πέρασε.
Μια πληγή που δεν έκλεισε.
Τρεις νέοι άνθρωποι, τρεις ζωές που χάθηκαν σε μια στιγμή, σε έναν χώρο δουλειάς που έγινε τόπος θανάτου στο αποχετευτικό της Σκάλας του Δήμου Ευρώτα.
Τους θυμάμαι…σκοτεινιάζει η ψυχή μου κάθε χρόνο.
Τους σκέφτομαι όχι μόνο σαν αριθμούς σε μια τραγική είδηση, αλλά σαν ανθρώπους με όνειρα, οικογένειες, βλέμματα που δεν θα ξαναδούμε.
***
Έζησα τα γεγονότα «από πρώτο χέρι» ως αντιδήμαρχος του Δήμου Ευρώτα.
Ήμουν εκεί. Την ώρα της αγωνίας. Την ώρα του πένθους.
Το έζησα από κοντά, μα πάνω απ’ όλα το κουβαλάω μέσα μου ως άνθρωπος.
Και έχω, και θα έχω για πάντα, το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί. Ευθύνης απέναντι στη μνήμη τους. Ευθύνης απέναντι στις οικογένειές τους. Ευθύνης απέναντι στην ίδια την ανθρώπινη ζωή.
***
Από τότε μέχρι σήμερα, αυτή η μέρα με βαραίνει. Με διδάσκει. Με αλλάζει.
Γιατί δεν είναι μόνο η απώλεια. Είναι κι η σιωπή που μένει πίσω. Είναι οι οικογένειες που έμειναν μισές.
Είναι η ευθύνη όλων μας να μην ξεχνάμε. …Το ΓΙΑΤΙ ακόμα αναπάντητο.
***
Ένα άγαλμα — μια σιωπηλή κραυγή μνήμης και ευθύνης.
-------
Ένα άγαλμα που να θυμίζει για πάντα τις ζωές που χάθηκαν,
ένα σύμβολο σεβασμού και τιμής από τον Δήμο Ευρώτα,
μια υπόμνηση ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και η ασφάλεια υποχρέωση όλων μας.
Μια πράξη ευθύνης που κρατά ζωντανή τη μνήμη και δίνει νόημα στην απώλεια,
ενώ ταυτόχρονα μας καλεί να προστατεύσουμε το μέλλον.
***
Σήμερα, δεν υπάρχουν λόγια.
Μόνο σκέψη.
Μόνο σιωπή.
Μόνο μνήμη.
***
Υποκλίνομαι με αγάπη και σεβασμό στις οικογένειές τους.
Γιατί κράτησαν την αξιοπρέπεια μέσα στον πόνο.
Και έγιναν για όλους εμάς παράδειγμα καρτερίας.
Δεν ξεχνώ.
Και δεν θα ξεχάσω ποτέ.