Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που καταλαβαίνεις πως η πραγματική αξία ενός ανθρώπου...

 

Ηλίας Ι. Τζανάκος

ΟΤΑΝ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΗΣ.
(Μια προσωπική κατάθεση μνήμης, εκτίμησης και ευγνωμοσύνης).
"Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που καταλαβαίνεις πως η πραγματική αξία ενός ανθρώπου δεν βρίσκεται στους τίτλους που κατείχε, στα αξιώματα που υπηρέτησε ή στην πολιτική παράταξη στην οποία ανήκε. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο στάθηκε απέναντι στον συνάνθρωπό του.
Σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω για δύο ανθρώπους που συνδέονται μεταξύ τους με δεσμούς αίματος, αλλά και με κάτι ακόμη πιο ουσιαστικό για μένα. Την προσωπική εμπειρία της ανθρώπινης συμπαράστασης...
Ο πρώτος είναι ο αείμνηστος Λεωνίδας Γρηγοράκος.
Γιατρός, καθηγητής, βουλευτής Λακωνίας και υπουργός. Ένας άνθρωπος που υπηρέτησε την ιατρική επιστήμη και τη δημόσια ζωή από διαφορετικές θέσεις ευθύνης, αφήνοντας τη δική του διαδρομή στον τόπο μας.
Έφυγε πρόωρα από τη ζωή, στις 9 Φεβρουαρίου 2024. Όμως υπάρχουν πράγματα που δεν τελειώνουν με τον θάνατο ενός ανθρώπου. Η μνήμη, η προσφορά και η ευγνωμοσύνη εκείνων που ευεργετήθηκαν παραμένουν.
Δεν γράφω για να κάνω έναν πολιτικό απολογισμό ούτε για να αποδώσω στον άνθρωπο αυτόν ιδιότητες πέρα από όσες πραγματικά είχε.
Γράφω για κάτι που γνωρίζω προσωπικά.
Όταν στη ζωή μου παρουσιάστηκε η ανάγκη να υποβληθώ σε μια δύσκολη εγχείρηση και θεραπεία, ο Λεωνίδας Γρηγοράκος με βοήθησε, καθοριστικά, με τον δικό του τρόπο.
Η συμπαράστασή του εκείνη την περίοδο ήταν για μένα σημαντική και δεν την ξέχασα ποτέ.
Και δεν ήμουν ο μόνος. Πολλοί συμπατριώτες μας στη Λακωνία γνώρισαν την ανθρώπινη πλευρά του και δέχτηκαν τη βοήθειά του, ανεξάρτητα από πολιτικές πεποιθήσεις, παρατάξεις και θρησκευτικές αντιλήψεις...
Αυτή είναι μια διάσταση της προσφοράς που αξίζει να αναγνωρίζεται. Γιατί ο άνθρωπος που έχει ανάγκη δεν πρέπει να εξετάζεται με βάση το τι ψηφίζει, τι πιστεύει ή πού ανήκει.
Η ανθρώπινη ανάγκη δεν έχει χρώμα...
Και περνάω στην κόρη του, τη Νάγια Γρηγοράκου.
Δεν είναι δίκαιο να κρίνουμε έναν άνθρωπο μόνο από το όνομα που κουβαλάει. Κάθε άνθρωπος οφείλει να αξιολογείται από τη δική του διαδρομή, τις επιλογές του και κυρίως τις πράξεις του.
Η Νάγια έχει τη δική της πολιτική και κοινοβουλευτική παρουσία ως βουλευτής Λακωνίας με το ΠΑΣΟΚ. Ασχολείται με ζητήματα του τόπου μας και διεκδικεί λύσεις για προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες.
Εγώ, όμως, θέλω να σταθώ σε κάτι που δεν το διάβασα απλώς κάπου. Το έζησα.
Σε μια δύσκολη περιπέτεια της υγείας του γιου μου, η Νάγια έχει δείξει ενδιαφέρον και έχει σταθεί δίπλα μας με ανθρώπινη ευαισθησία και συμπαράσταση.
Για έναν πατέρα που αγωνιά για το παιδί του, τέτοιες συμπεριφορές έχουν ιδιαίτερη σημασία. Δεν ξεχνιούνται εύκολα και δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια για να αναγνωριστούν.
Νάγια, σε ευχαριστώ ειλικρινά...
Δεν θεωρώ αυτονόητη τη συμπαράσταση κανενός. Και δεν με ενδιαφέρει να μετρήσω την ανθρώπινη προσφορά με κομματικά κριτήρια. Εκτιμώ κάθε άνθρωπο που προσφέρει, ανεξάρτητα από την πολιτική του ταυτότητα.
Αυτό που εύχομαι για σένα είναι να συνεχίσεις να υπηρετείς τον τόπο μας με συνέπεια, εργατικότητα και ανοιχτή καρδιά. Να ακούς τον απλό πολίτη, να αγωνίζεσαι για τα πραγματικά προβλήματα της Λακωνίας και να θυμάσαι πως η πολιτική αποκτάει νόημα όταν συναντάει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
Εύχομαι, όταν έρθει η ώρα των επόμενων εκλογών, να έχεις τη δυνατότητα να συνεχίσεις αυτή την προσπάθεια, με τη δική σου πορεία και τη δική σου ευθύνη απέναντι στους συμπολίτες σου...
Η εκτίμηση δεν σημαίνει άκριτη αποδοχή. Η ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει παραίτηση από την αντικειμενική κρίση. Και ο σεβασμός δεν καταργεί το δικαίωμα να ζητάμε περισσότερα από όσους αναλαμβάνουν δημόσιες ευθύνες.
Αντίθετα, πιστεύω πως έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους που επιλέγουν να υπηρετούν τον τόπο και την κοινωνία...
Ο πατέρας σου άφησε πίσω του μια σημαντική επιστημονική και πολιτική διαδρομή, αλλά και ανθρώπους που θυμούνται την προσωπική του προσφορά.
Εσύ έχεις μπροστά σου τη δική σου διαδρομή. Εύχομαι να την πορευτείς με δύναμη, ήθος και ανθρωπιά...
Κλείνω με μια σκέψη που θεωρώ πως αξίζει να τη θυμόμαστε όλοι:
Η πολιτική μπορεί να χωρίζει τους ανθρώπους σε παρατάξεις. Η ανθρωπιά, όμως, τους ενώνει. Και η πραγματική προσφορά δεν ζητάει ανταλλάγματα, δεν ξεχωρίζει πρόσωπα και δεν περιμένει χειροκροτήματα. Αφήνει πίσω της ανθρώπους που θυμούνται...
Στον Λεωνίδα Γρηγοράκο, ένα βαθύ ευχαριστώ και μια τιμητική αναφορά στη μνήμη του.
Στη Νάγια Γρηγοράκου, την προσωπική μου ευγνωμοσύνη, τον σεβασμό και τις θερμές ευχές μου για τη συνέχεια της πορείας της.
Γιατί το καλό, όταν το συναντάς, έχεις χρέος να το αναγνωρίζεις.
Ηλίας Τζανάκος