ΑΔΕΔΥ: Αγρότες και εργαζόμενοι στην ίδια όχθη - Να σταματήσει τώρα η βιομηχανία διώξεων της κυβέρνησης

Αγρότες και εργαζόμενοι στην ίδια όχθη.

Να σταματήσει τώρα η βιομηχανία διώξεων της κυβέρνησης

Η ιστορία αυτού του τόπου έχει μια παράξενη, σχεδόν εμμονική, σταθερά.

Όποτε οι άνθρωποι του μόχθου σηκώνουν κεφάλι για να διεκδικήσουν το αυτονόητο δικαίωμα να ζουν από τη δουλειά τους, η εξουσία –πιστή στον ρόλο του τοποτηρητή της κάθε λογής ολιγαρχίας– επιστρατεύει τον ποινικό κώδικα και τα πειθαρχικά συμβούλια. Όταν τελειώνουν τα κυβερνητικά επιχειρήματα, αρχίζουν οι μαζικές κλήσεις σε απολογία.

Η κλήση για παροχή εξηγήσεων του Προέδρου του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Σπάρτης, μαζί με περίπου 200 αγρότες και κτηνοτρόφους της Λακωνίας που συμμετείχαν στα μπλόκα του αγώνα, με ένα βαρύ κατηγορητήριο (άρθρα 290 και 292 του ΠΚ και άρθρο 38 του Ν. 5209/25) κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, αποτελεί κεντρική πολιτική επιλογή της κυβέρνησης. Είναι μια ωμή, απροκάλυπτη επιχείρηση μαζικής ποινικοποίησης των λαϊκών αγώνων και τρομοκράτησης ολόκληρου του αγροτικού κόσμου.

Στήνουν στον τοίχο εκατοντάδες βιοπαλαιστές, μετατρέποντάς τους συλλήβδην σε «εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου», επειδή τόλμησαν, μέσα από συλλογικές και δημοκρατικές διαδικασίες –μέσω των Συλλόγων τους και της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων– να βγουν στον δρόμο και να διεκδικήσουν:

Τη μείωση του υπέρογκου κόστους παραγωγής που τους στραγγαλίζει.

Κατώτατες εγγυημένες τιμές, ώστε να μη δουλεύουν για να πλουτίζουν οι μεσάζοντες και τα καρτέλ.

Υποδομές και ουσιαστικά μέτρα προστασίας της παραγωγής και του ζωικού κεφαλαίου (όπως ο εμβολιασμός για την ευλογιά των προβάτων) αντί για κυβερνητικά ευχολόγια.

Άμεσες και δίκαιες αποζημιώσεις για να παραμείνουν όρθιοι στα χωράφια και τα κοπάδια τους.

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση των αυτοαποκαλούμενων «αρίστων» πνίγεται στο τσουνάμι των δικών της σκανδάλων, της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, των απευθείας αναθέσεων και της συγκάλυψης, επιχειρεί να επιβάλει σιγή νεκροταφείου σε όποιον παράγει τον πραγματικό πλούτο αυτής της χώρας.

Αυτό το σκηνικό αυταρχισμού μάς είναι απολύτως γνώριμο. Το έχουμε ζήσει και το ζούμε καθημερινά οι εργαζόμενοι στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, με τις αλλεπάλληλες προσφυγές στα δικαστήρια που κηρύσσουν τις απεργίες μας «παράνομες και καταχρηστικές» με ρυθμούς βιομηχανικής παραγωγής. Το ζούμε εδώ, στον τόπο μας, στη Λακωνία, όπου είχαμε την πρώτη πανελλαδικά πειθαρχική τιμωρία εκπαιδευτικού, επειδή ακριβώς τόλμησε να ασκήσει το συνταγματικό του δικαίωμα και να συμμετάσχει στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία-αποχή της ΟΛΜΕ ενάντια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων και την «αξιολόγηση».

Είναι βαθιά γελασμένοι όσοι νομίζουν ότι η φτώχεια, η διάλυση των δημόσιων αγαθών και η ερήμωση της υπαίθρου αντιμετωπίζονται με βιομηχανία διώξεων, πειθαρχικά και δικαστικά έδρανα. Όταν σέρνεις 200 αγρότες στα δικαστήρια επειδή διεκδικούν το ψωμί τους και τιμωρείς εκπαιδευτικούς επειδή υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο, δεν απονέμεις δικαιοσύνη· εκτελείς κυβερνητικό συμβόλαιο εκφοβισμού.

Η αλληλεγγύη των εργαζομένων δεν είναι φιλανθρωπία, είναι κοινός αγώνας επιβίωσης απέναντι στην ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Το Νομαρχιακό Τμήμα Λακωνίας της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.:

Καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική της ποινικοποίησης των αγώνων, τη μαζική δίωξη του Προέδρου του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Σπάρτης και των 200 αγωνιζόμενων αγροτών της Λακωνίας, καθώς και τις πειθαρχικές διώξεις των εκπαιδευτικών.

Απαιτεί την άμεση παύση κάθε ποινικής και πειθαρχικής δίωξης, την αρχειοθέτηση των δικογραφιών και την απαλλαγή όλων των διωκόμενων αγροτών και εργαζομένων από κάθε κατηγορία.

Δηλώνει απερίφραστα τη στήριξή του στα δίκαια αιτήματα του αγροτοκτηνοτροφικού κόσμου και καλεί σε κοινό μέτωπο αντίστασης απέναντι στον κυβερνητικό αυταρχισμό.

Ο αγώνας για την αξιοπρέπεια και τη ζωή δεν μπαίνει στο αρχείο, ούτε δικάζεται.




Η Εκτελεστική Γραμματεία του Ν.Τ. Λακωνίας της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.