
Βίλλιας Γεώργιος
Πολλά προβλήματα, μία λύση.
Τα χαρακτηριστικά της φετινής ελαιοσυγκομιδής έχουν ως εξής: τιμές περίπου στο κόστος της καλλιέργειας, η παραγωγή απλός καλή, έξοδα στον Θεό κι επιπλέον άυλη δουλειά για κάθε αγρότη λόγο όλων των νέων περιττών κι αχρήστων νόμων (ηλεκτρονικά δελτία, τιμολόγια, μητρώα, διάφορα ποιστοποιητικα κλπ.). Όλα αυτά, πλέον των ήδη υπαρχόντων, περιττών κι αχρήστων επίσης, κατά τον τρόπο που γίνονται κι επιβάλλονται στον αγρότη (δασικά, άδειες χρήσης νερού, εξιλεκτρισμος, άδειες γεωτρήσεων, ΚΤΕΟ τουρμπινών, άδεια χρήσης σκευασμάτων κλπ κλπ). Μία εντελώς γελία κατάσταση που έχει δημιουργηθεί διαχρονικά, από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα από αγροτική παραγωγή, από ανθρώπους που την τελευταία 15ετια είδαν τον αγρότη ως εφοπλιστή. Αυτή λοιπόν είναι η κατάσταση που ζήσαμε και ζούμε.
Θέλω όμως τώρα να σταθώ και να εκθέσω τις δικές μας αδυναμίες ατολμίες κι ευθύνες που θα είχαν δημιουργήσει μία γεωμετρικά αντίθετη κατάσταση.
Η λύση λοιπόν λέγεται ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΌΣ κι αναλύω συνοπτικά το τι θα πρέπει να γίνει:
1)...... Προσλαμβάνει γεωπόνους ανάλογα με τα μέλη του και την γεωγραφική έκτασή του και παρέχει καθολικά υπηρεσίες και εφόδια σε όλα τα μέλη του. Ενημερώνει, χαρτογραφεί, αποτυπώνει, αναλύει το έδαφος, βάζει μετέο/σταθμούς μαζί με αλγόριθμους ασθενειών σε όλη την γεωγραφική έκτασή του και αντιμετωπίζει συλλογικά όλες τις ασθένειες. Προμηθεύει λιπάσματα, φάρμακα, αναλώσιμα, εφόδια κλπ κλπ. Κάθε αρχή του μήνα θα αποστέλλεται μέσω τηλεφωνικής εφαρμογής σε κάθε αγρότη, για κάθε κτήμα, μηνιαίο ημερολόγιο εργασιών κι εφαρμογών (κι όποιος θέλει το εκτελεί).
2).... Προσλαμβάνει λογιστές τόσους όσους. Κάθε αγρότης δεν θα ξανά ασχοληθεί με οτιδήποτε γραφειοκρατικό, θα επικεντρώνεται μόνο στην καλλιέργεια. Δεν θα ασχολείται ούτε με την ΔΕΗ του. Όλα θα πληρώνονται και θα διεκπεραίωνονται από τους λογιστές. Η οικονομική εκκαθάριση εκάστου παραγωγού θα γίνεται στο τέλος της συγκομιδής με το προϊόν του. Κάθε τρίμηνο θα πηγαίνει έκαστος παραγωγός να ενημερώνεται φορολογικά και οικονομικά για την κατάστασή του.
3) Εξιδικεύει και μονιμοποιεί το προσωπικό του ελαιουργείου σε όλα τα κρίσιμα στάδια της παραλαβής, αποθήκευσης κι έκθλιψης με έμφαση αυτό του σπάσιμου του καρπού, της μάλαξης και φυγοκέντρισης για κορύφωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του ελαιολάδου.
4).... φτιάχνει τμήμα εξαγωγικό (όχι μανατζαρέους) και συμμετέχει σε όλες τις διεθνείς εκθέσεις ως διαθέτης χύμα ελαιολάδου ή τυποποιημένου, μόνο με την επωνυμία των πελατών του. Δεν τυποποιεί ποτέ λάδι με δική του επωνυμία, παρά μόνο των πελατών του.
Το δικαίωμα θα είναι 12% το ελάχιστο και προϋπόθεση η δημιουργία ταμείου στο ύψος της αξίας του συνολικού παραγόμενο ελαιολάδου της καλής χρονιάς. Το δικαίωμα δεν είναι πολύ διότι ο κάθε αγρότης θα γλιτώνει λογιστή, κέρδη εφοδίων, λιπασμάτων, φαρμάκων, υπηρεσιών, τόκων και πολύτιμο χρόνο που τελικά θα προκύπτει θετικό ισοζύγιο ειδικά για τους μεσαίους και μικρούς παραγωγούς. Ο κάθε παραγωγός θα έχει ένα οικονομικό προφίλ σύμφωνα με την ετήσια παραγωγή του. Στο όριο του οικονομικού προφίλ εκάστου αγρότη θα υπάρχει και η δυνατότητα δανείου με 3 τοις εκατό τόκο για οποιαδήποτε χρήση.
Εννοείται ότι αντίστοιχα, ομάδες ή συνεταιρισμοί, θα μπορούσαν να γίνουν για οποιαδήποτε προϊόντα και μέλη. Κι εννοείται ότι οι δραστηριότητες του κάθε συνεταιρισμού, θα μπορούσαν να γενικευθούν όπως, κοινά μηχανήματα καλλιέργειας και συγκομιδής, διασυνδεμένες γεωτρήσεις, κοινή καλλιέργεια, κοινές πιστοποιήσεις κλπ κλπ....