ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΔΕΔΥ ΛΑΚΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΣΠΑΡΤΗΣ

 

Όταν η εξουσία υψώνει τη φωνή, η αξιοπρέπεια δεν σκύβει το κεφάλι


Πίσω από τις ψυχρές υπηρεσιακές αναφορές και τα πρωτόκολλα, υπάρχει μια ανθρώπινη πραγματικότητα που δεν ομορφαίνει με διπλωματικές διατυπώσεις. Μια εργαζόμενη στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Σπάρτης, κάνοντας απλά και καθαρά τη δουλειά της, προστατεύοντας τη νομιμότητα και την πληρότητα των δαπανών του Δήμου, βρέθηκε αντιμέτωπη με αυτό που κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να υπομένει στον χώρο εργασίας του: την ένταση, τη λεκτική επίθεση, την απαξίωση.


Στις 7 Οκτωβρίου, η υπηρεσιακή της συνέπεια «τιμωρήθηκε» με μια επιθετική λεκτική εισβολή από Αντιδήμαρχο, μπροστά σε μάτια που επέλεξαν τη σιωπή. Δύο μέρες μετά, στις 9 Οκτωβρίου, κάτω από το αβάσταχτο βάρος της διαρκούς πίεσης και της απαίτησης για «διεκπεραίωση εδώ και τώρα», το σώμα λύγισε. Η λιποθυμία εν ώρα υπηρεσίας, ο τραυματισμός στο κεφάλι και η διακομιδή με το ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης δεν είναι απλώς ένα «περιστατικό». Είναι το καμπανάκι ενός εργασιακού περιβάλλοντος που νοσεί.


Στη συναδέλφισσά μας στέλνουμε μια ζεστή, ανθρώπινη αγκαλιά και την ευχή για γρήγορη ανάρρωση. Αλλά πάνω απ’ όλα, της στέλνουμε μια υπόσχεση: Δεν είσαι μόνη. Στο σκοτάδι του εκφοβισμού, η αλληλεγγύη μας θα είναι πάντα αναμμένο φως.

Οι γραφές δεν διαγράφονται, οι άνθρωποι δεν είναι αναλώσιμοι

Ας το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα, για να μην υπάρχουν αυταπάτες:

Οι δημόσιες υπηρεσίες δεν είναι φέουδο κανενός εφήμερου πολιτικού προϊσταμένου.


Οι εργαζόμενοι δεν είναι προσωπικοί υποτακτικοί κανενός αιρετού.


Η δημόσια διοίκηση δεν ασκείται με όρους προσωπικής αυθεντίας, ψυχολογικού εξαναγκασμού και σιωπητήριου.


Όταν ένας υπάλληλος επισημαίνει κωλύματα, ζητά έγγραφα και εμμένει στη νομιμότητα, δεν «κωλυσιεργεί»· επιτελεί το καθήκον του απέναντι στην κοινωνία και τους νόμους. Κανένας Αντιδήμαρχος δεν έχει το δικαίωμα να πιέζει για υπογραφές «στα τυφλά», ούτε να μετακυλίει τις δικές του πολιτικές βιασύνες και την ανεπάρκειά του στις πλάτες των υπαλλήλων.








Η σήψη πίσω από την αυθαιρεσία

Το επεισόδιο αυτό δεν φύτρωσε στο κενό. Είναι το φυσικό αποτέλεσμα μιας συνολικής διοικητικής απαξίωσης που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον Δήμο Σπάρτης:

Όταν τα Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) καθυστερούν δραματικά, εκθέτοντας ανθρώπους σε καθημερινό κίνδυνο.


Όταν οι τοποθετήσεις και οι μετακινήσεις γίνονται σαν ζαριά, μακριά από τα καθήκοντα για τα οποία προσλήφθηκε ο καθένας, καλλιεργώντας ένα αίσθημα διαρκούς αβεβαιότητας.


Όταν δικαιούμενα επιδόματα μένουν στα συρτάρια.


Όταν ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) παραμένει επί τρία χρόνια «στα χαρτιά», μια σκόπιμη καθυστέρηση που συντηρεί το μπάχαλο, την ασάφεια αρμοδιοτήτων και την εξάρτηση των εργαζομένων από τις ορέξεις της κάθε ηγεσίας.

Όταν η διοίκηση επιλέγει να κυβερνά με τον φόβο και την αβεβαιότητα, το αποτέλεσμα δεν είναι η αποτελεσματικότητα, είναι η κατάρρευση.


Δεν ζητάμε χάρες – Απαιτούμε το αυτονόητο:

Ουσιαστική και διαφανή διερεύνηση της καταγγελίας για τη λεκτική επίθεση και τις πιέσεις που δέχτηκε η συναδέλφισσα. Όχι κάλυψη, όχι συμψηφισμούς.


Άμεση προστασία της εργαζόμενης, σεβασμό στην υγεία και την ιδιωτικότητά της, και ικανοποίηση του αιτήματός της για ασφαλή μετακίνηση σε άλλη υπηρεσιακή μονάδα.


Επίσημη και δημόσια τοποθέτηση της Δημοτικής Αρχής για το εργατικό ατύχημα που σημειώθηκε μέσα στα σπλάχνα του Δήμου.


Ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση και εφαρμογή του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας, ώστε να μπει τέλος στην αυθαιρεσία και την ομηρία.


Άμεση παράδοση των ΜΑΠ και καταβολή των οφειλόμενων επιδομάτων σε όλους τους δικαιούχους.

Προς κάθε επίδοξο «τόπαρχη»:

Η εξουσία είναι προσωρινή, η αξιοπρέπεια των ανθρώπων είναι αδιαπραγμάτευτη. Απέναντι στην αυθαιρεσία, τη βία και τον εκφοβισμό, υπάρχουν νόμοι, υπάρχουν θεσμοί, και υπάρχει μια αδιάσπαστη αλυσίδα αλληλεγγύης που δεν σπάει.


Η Εκτελεστική Γραμματεία του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Λακωνίας