" Ο ΜΠΑΡΜΠΑ - ΝΩΝΤΑΣ " ΠΛΕΟΝ ΔΕ ΧΤΥΠΑΕΙ - Γράφει ο Γιάννης Πριφτάκης

Priftakis Giannis

" Ο ΜΠΑΡΜΠΑ. ΝΩΝΤΑΣ "

ΠΛΕΟΝ

ΔΕ ΧΤΥΠΑΕΙ

( IT KEEPS SILANCE FROM A LONG TIME AGO ! )

Με αφορμή την ανάρτηση φωτογραφίας εμφαίνουσας τον τρούλο και το νοτιοδυτικό κωδωνοστάσιο του Ιερού Ναού " Η Γέννησις του Χριστού Μολάων. τόσο στην αφιερωματική ανάρτηση IN MEMORIAM Ιερέως Νικολάου Δημητρακοπούλου, όσο και σε σημερινό reel και ανταποκρινόμενος στις πολλές θετικές αντιδράσεις αναγνωστών του διαδικτύου, θεωρήθηκε χρήσιμο , ιδιαίτερα για τη νεότερη γενιά των Μολάων, να δοθούν ορισμένες σχετικές πληροφορίες.

Ο Καθεδρικός Ναός των Μολάων αποτελεί ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ, όχι μόνο για τους απανταχού Μολαίτες, αλλά και για πολλούς " Επιδαυρολιμηρίτες " ακόμη και ευρύτερα, αφού στο ναό αυτό, εκτός των μυστηρίων και του εκκλησιασμού χιλιάδων Μολαιτών, κατά καιρούς Δημοσίων Υπαλλήλων, παρεπιδημούντων και των φοιτησάντων στα από αρχές του 20 αιώνος λειτουργούντα Δευτεροβάθμια Εκπαιδευτήρια και μάλιστα με τον παλαιότερα υποχρεωτικό εκκλησιασμό, αλλά και με γεγονότα ιστορικής σημασίας για την πόλη και τη γύρω πετιοχή.

Η ανοικοδόμηση του ναού από ισχυρές προφορικές μαρτυρίες ( μόνο ) ολοκληρώθηκε το 1905. Τότε , λέγεται, ότι τελέστηκε το πρώτο μυστήριο γάμου, ζεύγους Φαφλιά, Διασώζεται μάλιστα η ανάμνηση , ότι κατά την έξοδο του ζεύγους από το ναό, ένα σμήνος περιστέρια πρωτοκάθισε στον κουμπέ του ναού, πράγμα, το οποίο θεωρήθκε ως καλός οιωνός.

Τα δύο κωδωνοστάσια στη δυτική πλευρά προστέθηκαν αργότερα. Κατα μαρτυρίαν του αείμνηστου Χαράλαμπου Κυριαζάκου ( υπήρξε και ως ψάλτης στο ναό, αλλά και αξιόπιστος μάρτυρας ) προστέθηκαν το 1917. Ο επίσης αείμνηστος Ιωάννης Μοσχοβάκος στη λεπτομερή και εμπεριστατωμένη μονογραφία του περί του ναού, και κατ' άλλην μαρτυρία, τοποθετεί την ανοικοδόμηση των κωδωνοστασίων στο έτος 1925.

Ασχέτως χρονολογίας το σίγουρο είναι ότι τα καλοπελεκημένα αγκωνάρια των προέρχοντα από το γειτονικό λατομείο στην τοποθεσία Καμπέρι ( η ) . Μεταφέρθηκαν με ιππήλατα κάρα. Για το ανέβασμα, λόγω της στενότητας της σκάλας ανόδου τα ανέβαζαν οι εργάτες στην πλάτη των τοποθετημένα σε " σαμαρακι ". Ως κτίστες χρησιμοπούθηκαν ντόπιοι όπως η οικογένεια των Καρυτσιώτηδων. ( Μαρτυρία αειμνήστου Ιωννη Χ. Λαμπρινάκου _ κτίστη ).

Στα κωδωνοστάσια αυτά τοποθετήθηκε το ίδιο έτος και το μεγάλο ρολόι που έφερε ως δωρεά ο απόδημος στις ΗΠΑ Μολαίτης Επαμεινώνδας Θεοδοσάκος. Κατά μία μόνο μαρτυρία στην αγορα του πρόσφεραν και άλλοι Μολαίτες.

Όπως και να έχει το πράγμα, οι κάτοικοι των Μολάων. αλλά και της περιοχής των , αφού τα πρώτα χρόνια ήταν το μοναδικό , γνώριζαν ότι ήταν δωρεά του Επαμεινώνδα Θεοδοσάκου. Για το λόγο αυτό όταν σήμαινε έλεγαν : " Άκου, χτυπάει ο μπάρμπα Νώντας " !

Το ρολόι του μπάρμπα Νώντα αντικαταστάθηκε περί το 1990 με το υπάρχον σήμερα, και το οποίο δείχνει μεν στους περαστικούς ευκρινώς την ώρα, αλλά δε σημαίνει. Η καταδικασμένη σιωπή του δεν είναι εκ κατασκευής, αλλ' επειδή επιβλήθηκε με τον υπάρχοντα νόμο που προβλέπει τα σχετικά με την ηχορύπανση ( μέτρηση DECIBEL ) . Kαι επειδή κάποιοι νόμοι στην Καθ' Ημάς Πολιτείαν τίθενται σε ναφθαλίνη, κάποιοι τον έβγαλαν και απαίτησαν αυθωρεί το ξύπνημα και την απαρέγκλιτη εφαρμογή του ( η όψις του DURA LEX SED LEX ). Κυκλοφορήθηκε στη μικρή μας πόλη, την οποία αποκαλεί ο Θεόδωρος Καλλιφατίδης με άλλο όνομα" The town was called Ialos. The name means " shore " ( PEASANTS AND MASTERS _ ΔΟΥΛΟΙ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ) , και μαθεύτηκε από στόμα σε στόμα, αφού απαγορεύτηκε ο ήχος, ότι ντόπιοι ξύπνησαν το νόμο. Και ούτε λίγο ούτε πολύ .μαθεύτηκε και ο λόγος, αφού και από τα Αστυνομικά μαs Τμήματα παρατηρούνται και κάποιες διαρροές from time to time!

Ήταν άνθρωποι της εφαρμογής του ΝΟΜΟΥ για τους άλλους, οι οποίοι επικαλέστηκαν κάποιους μακρινούς, μα πολύ μακρινούς προγόνους σε κάποια ελληνική αποικία, τη φημισμένη για την ευμάρεια και την τρυφηλότητα, τη φημισμένη Σύβαρη. Οι κάτοικοί της έσφαξαν και όλα τα κοκόρια για να μη τους ενοχλεί το λάλημά των! ( Τότε δεν υπήρχαν Φιλοζψικές Ορνανώσεις ).. Δε χρειαζόταν δικαστική απόφαση, αφού και ο πιο σκληρός δικαστής θα πειθόταν προτού προχωρήσει η διαδικασία. Σιωπητήριο διαρκείας στο νέο ρολόι .

Αλλά ας θυμηθούμε λίγο τον ήχο του ρολογιού του μπάρμπα Νώντα με τον πολύπλοκο μηχσνισμό και τους μοχλούς τπυ. Ο βαρύς και διαπεραστικός του ήχος , ακόμη και του ημίωρου, ήταν ρυθμιστής πολλών καθημερινών και νυχτερινών δραστηριοτήτων, όπως και το άναμμα των ηλεκτρικών λαμπτήρων στους δρόμους συγκεκριμένες ώρες. Μάλιστα κατά τη νύχτα ήταν και μία συντροφιά . Ιδιαίτερα αγαπητός ήταν ο ήχος στους ξωμάχους, αφού έφτανε ό ήχος του , ιδιαίτερα με τη σιγαλιά, στο βάθος της Γκαγκανιάς, στα απέναντι Χαικάλια και σε μήκος στη Χαμούτσα και στ' Αμπέλια! .

Στους Μολάους, τη μικρή μας πόλη, ο ήχος του μεγάλου παραδοσιακού ρολογιού σίγησε. Δεν έχει σιγήσει όμως το παραδοσιακό ρολόι στον εμβληματικό και περικαλλή ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας, ο οποίος κατ' αγαθήν συγκυρίαν για τον γράφοντα, περατώθηκε το διο σωτήριον έτος 1905!

Και οσάκις τυχαίνει να διανυκτερεύω σε κοντινό προς τον ανωτέρω ναό ξενοδοχείο, απολαμβάνω τον βαρύ, παρατεταμένο. και σχεδόν τελετουργικό ήχο του Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας, έστω και αναμεμεειγμένον με τον εκκωφαντικό θόρυβο της γειτονικής οδού.

Μία ωραία σύμπτωση για να νομίζω, ότι κοιμάμαι και ξυπνώ στο ήρεμο, αθόρυβο και ασφαλές περιβάλλον των Μολάων και ιδιαίτερα εκείνο της Γκαγκανιάς.

Πηγές: 1) Προφορικές μαρτυρίες: Χαράλαμπου Κυριαζάκου, Κωνσταντίνου Ιω. Ζερβάκου κσι Ιωάννη χρ. Λαμπρινσκου και 2) Ο Ιερός Ναός " Η Γέννησις του Χριστού " Μολάων Λακωνίας , ΙΩΑΝΝΗΣ Σ. ΜΟΣΧΟΒΑΚΟΣ