Δείτε τι σημαίνουν τα αρχαία Σπαρτιατικά ονόματα

Σύλλογος Ιστορικής Αναβίωσης Σπάρτης

Τι σημαίνουν τα αρχαία Σπαρτιατικά ονόματα;
Παρακάτω παρατίθεται η ετυμολογία μερικών εκ των πιο γνωστών αρχαίων Σπαρτιατικών ονομάτων:
Λεωνίδας: Σημαίνει «απόγονος του λέοντα». Προέρχεται από τη λέξη «λέων» (λιοντάρι) και το δωρικό επίθημα «–ίδας» (ιωνικό: -ίδης), που δηλώνει καταγωγή. Ο παππούς του Βασιλιά Λεωνίδα ήταν ο Βασιλιάς της Σπάρτης Λέων.
Λυκούργος: Σημαίνει «αυτός που κάνει έργα φωτός» ή «αυτός που φέρνει το φως». Προέρχεται από το θέμα «λύκ-» που σημαίνει φως και τη λέξη «έργο». Συνεπώς η σημασία του ονόματος είναι χαρακτηριστική ενός νομοθέτη ή ηγέτη.
Αγησίλαος: Σημαίνει «αυτός που οδηγεί τον λαό» ή «ηγέτης τους λαού». Προέρχεται από τη λέξη «άγω» (οδηγώ, οδηγώ σε μάχη) και «λαός. Το όνομα υποδηλώνει έναν ισχυρό ηγέτη, όπως φανερώνουν και οι σπαρτιάτικες βασιλικές καταβολές του.
Βρασίδας: Πιθανότατα ερμηνεύεται ως «αυτός που προέρχεται από την πόλη των Βρασσιών». Προέρχεται από το ρήμα «βράσσω» (κουνώ βίαια, αναταράζω) και το επίθημα «-ίδας» που δηλώνει καταγωγή, πιθανότατα συνδεόμενο με την αρχαία πόλη των Βρασσιών, η οποία βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Πλάκας Λεωνιδίου στην Κυνουρία.
Μενέλαος: Σημαίνει «αυτός που έχει την ορμή/το θυμό του λαού» ή «αυτός που εκφράζει την ορμή του λαού». Προέρχεται από τις λέξεις «μένος» (μίσος, ορμή, θυμός) και «λαός».
Άγις: Σημαίνει «ο οδηγός» ή «ο ηγέτης». Ετυμολογείται από το ρήμα «άγω» (ηγούμαι).
Αρχίδαμος: Σημαίνει «ο αρχηγός του δήμου» ή «αυτός που ηγείται του λαού». Προέρχεται από τις λέξεις «αρχή» (πρώτος, αρχηγός) και «δήμος» (λαός). Είναι ένα όνομα συνδεδεμένο ιστορικά με τους βασιλείς της Σπάρτης από τη δυναστεία των Ευρυποντιδών.
Κλεομβρότος: Σημαίνει «αυτός που γεννά δόξα». Προέρχεται από τις λέξεις «κλέος» (φήμη, δόξα) και βροτός (θνητός). Αναφέρεται στην αναγνώριση και εκτίμηση που αποκτά κάποιος άνθρωπος μέσω σπουδαίων πράξεων, συχνά ηρωικών, ώστε να μένει αθάνατος στη μνήμη των ανθρώπων.
Κλεομένης: Σημαίνει «αυτός που έχει φήμη χάρη στη δύναμή του» ή «ένδοξος για τη γενναιότητά του». Η ετυμολογία του ονόματος προέρχεται από την ένωση των λέξεων «κλέος» (φήμη, δόξα) και «μένος» (δύναμη, σθένος, ορμή).
Διηνέκης: Σημαίνει «αυτός που φέρει διαρκώς» ή «αυτός που διαρκεί αέναα, αδιάκοπα, αιώνια». Προέρχεται από την πρόθεση «διά» (μέσω, συνεχώς) και την λέξη «ενεκής», που σχετίζεται με το ρήμα «φέρω» και την αόριστη μορφή του «διήνεγκον», δηλαδή «που φέρει διαρκώς» ή «αδιάκοπα».
Διόσκουροι: Σημαίνει «οι γιοι του Δία». Προέρχεται από τη σύνθεση του ονόματος του θεού Δία και της λέξης «κούροι», που σημαίνει «παίδες», «νεανίδες» ή «γιοι». Οι Διόσκουροι αναφέρoνται στους μυθικούς δίδυμους αδελφούς, τον Κάστορα (γιο του Τυνδάρεω) και τον Πολυδεύκη (γιο του Δία), προστάτες των ναυτικών και σύμβολα αρετής και γενναιότητας.
Λακεδαίμων: Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες. Μία θεωρία ερμηνεύει τον όρο ως συνδυασμό της λέξης «λακάνη» (κοιλάδα, από τον ποταμό Ευρώτα) και «δαίμων» (θεός), δηλαδή «θεός της κοιλάδας». Μια άλλη θεωρία προτείνει τη σύνδεση με το «Λάκων» (ο κάτοικος της Λακωνίας) και το «δᾶμος» (δήμος), που σημαίνει "λαός". Ο όρος «Λακεδαίμων» συνδέεται σίγουρα με τον μυθικό γενάρχη Λακεδαίμονα (γιο του Δία και της Ταϋγέτης) που έδωσε το όνομα στην περιοχή της Σπάρτης και τους κατοίκους της.