Δ.ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: "Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Η ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!"

Ως Αντιδήμαρχος, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια απέναντι σε ορισμένες συμπεριφορές που δυστυχώς παρατηρούνται στον δημόσιο διάλογο της πόλης μας.
Η αντιπολίτευση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Δημοκρατίας. Έχει κάθε δικαίωμα να ασκεί κριτική στη Δημοτική Αρχή, να διαφωνεί, να ελέγχει τις αποφάσεις της και να καταθέτει προτάσεις. Άλλωστε, κανείς δεν είναι υπεράνω κριτικής.
Υπάρχει, όμως, μια σαφής διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πολιτική κριτική και στη χυδαιότητα.
Οι βωμολοχίες, οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί και οι απρεπείς εικόνες που χρησιμοποιούνται για να απαξιώσουν τη Δημοτική Αρχή και πολλούς συναδέλφους μου δεν αποτελούν πολιτικό λόγο. Δεν αποτελούν επιχειρήματα. Αποτελούν υποβάθμιση του δημόσιου διαλόγου και προσβολή του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί όταν τέτοιες συμπεριφορές προέρχονται από ανθρώπους που έχουν υπηρετήσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση και έχουν διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών σε ανώτερα αυτοδιοικητικά αξιώματα.
Από ανθρώπους με τέτοια διαδρομή θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη θεσμική ευθύνη, σοβαρότητα και σεβασμό.
Εξίσου προβληματικό είναι όταν κάποιοι συμπολίτες μας υιοθετούν και αναπαράγουν άκριτα τέτοιες πρακτικές, θεωρώντας ίσως ότι με αυτόν τον τρόπο συμμετέχουν στην πολιτική αντιπαράθεση.
Η διαφωνία δεν απαιτεί προσβολές. Η κριτική δεν χρειάζεται βωμολοχίες. Και η πολιτική αντιπαράθεση δεν κερδίζεται με χυδαίες εικόνες και προσωπικές επιθέσεις.
Εμείς θα συνεχίσουμε να απαντάμε με έργο, επιχειρήματα και υπευθυνότητα. Θα δεχόμαστε κάθε καλόπιστη ή αυστηρή κριτική, αλλά δεν πρόκειται να θεωρήσουμε τη χυδαιότητα ως αποδεκτό τρόπο δημόσιας επικοινωνίας.
Οι δημότες μας αξίζουν καλύτερο επίπεδο πολιτικού διαλόγου. Αξίζουν ανθρώπους που να διαφωνούν με επιχειρήματα και όχι με προσβολές.
Γιατί τα αξιώματα μπορεί να τα αποκτήσει κανείς. Το ήθος, ο σεβασμός και η πολιτική αξιοπρέπεια, όμως, αποδεικνύονται καθημερινά με τη συμπεριφορά μας.
Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι κρινόμαστε από τους πολίτες. Και κρινόμαστε όχι μόνο για όσα λέμε, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να τα λέμε.